Wyższe Seminarium Duchowne w Łomży

„Kapłan na miarę Boga i człowieka”
Dodane przez wsd dnia 09 maj 2010 16:57

Rozszerzona zawartość newsa

Pod takim hasłem 24 kwietnia w naszym seminarium odbyło się sympozjum poświęcone kapłaństwu z racji trwającego w Kościele Roku Kapłańskiego. Zgromadzonych na auli przywitał Ks. rektor Wojciech Nowacki, który w przemówieniu zaznaczył, że kapłan to zwykły człowiek zanurzony jednak w tajemnicy Boga i w Nim żyjący. Słowo wstępne skierował Ks. Bp Stanisław Stefanek. Przypomniał On, że kapłaństwo zawiera w sobie fizyczną możliwość zaproszenia na Krzyż Chrystusowy.
Pierwszym referentem był Ks. prof. dr hab. Mieczysław Ozorowski podkreślił, iż obecnie mówi się o kryzysie powołań i o tendencji spadkowej pod względem ilości zgłaszających się do seminariów diecezjalnych, a także zakonnych. Jedną z przyczyn może być gubienie tożsamości księdza. Często zapomina się o tym, że jest on przewodnikiem dusz oraz szafarzem Bożego Miłosierdzia. To Chrystus ustanawia kapłana i wybiera kogo chce do tej niezwykłej posługi. Wymiar zadań kapłańskich nie jest ludzki, ale Boski. Kapłaństwo Chrystusowe uobecnia się w kapłaństwie służebnym. Sakrament święceń to niezatarty znak, którego nie usuwa porzucenie stanu duchownego ani śmierć. Kapłaństwo Chrystusowe ma dużo większe znaczenie w porównaniu z kapłaństwem starotestamentalnym. Ksiądz musi dążyć do świętości i utożsamiać się z Jezusem. Kapłan jawi się jako człowiek wśród ludzi, ochrzczony wśród ochrzczonych, wierny wśród wiernych. Kapłaństwo to szczególne powołanie do świętości, gdyż każdy ksiądz buduje pomost między Niebem a ziemią.
Następny prelegent Ks. prof. dr hab. Włodzimierz Wołyniec skupił się na pojęciu kapłana jako człowieka sumienia, jako głosu Boga we wnętrzu istoty ludzkiej. Głos Chrystusa jest zawsze głosem pytającym, a nie osadzającym. Kandydat do kapłaństwa powinien przyzwyczaić się do słuchania głosu Boga. Ważne jest właśnie to oczyszczone sumienie. Kapłan to „Vox Christi” w świecie.
Na naszym sympozjum zabrzmiał również głos kobiecy reprezentowany przez Panią dr Katarzynę Parzych z Uniwersytetu Warmińsko- Mazurskiego, która przypomniała, że także dialog jest rzeczywistością, w której kapłan uczestniczy. O dialogu jako takim można mówić, gdy dwie osoby stają w prawdzie i pragną dobra dla drugiego człowieka. W wymiarze duchowym ofiara chrześcijańska jest oddaniem samego siebie samemu Bogu. Przez to kapłan musi się troszczyć o zbawienie każdego człowieka, gdyż takie jest jego zadanie. Samo kapłaństwo należy traktować jako wydarzenie ściśle związane z daną osobą.
Obraz chrześcijańskiego kapłana w świetle duchowej interpretacji Biblii w starożytności i średniowieczu przedstawił zgromadzonym na sympozjum Ks. prof. dr hab. Krzysztof Bardski. Przypomniał on, że misterium sprawowane przez kapłana na ziemi ma ścisły związek z liturgią niebiańską. Każdy ksiądz ma być podobny do Anioła. W Piśmie Świętym kapłana porównuje się m.in. do rybaka, starca, sędziego, sługi swego Pana, żniwiarza oraz dzierżawcy winnicy. Ksiądz rozdziela pokarm Słowa Bożego. Kościół jest ciałem, a kapłani są niejako zębami „przegryzającymi” Dobrą Nowinę i podającymi je ludowi. Ks. prof. określił również kapłanów kowalami do wytwarzania oręża w walce przeciw szatanowi.
Ostatnim prelegentem był Ks. prof. dr hab. Witold Zdaniewicz, który przedstawił wyniki badań dotyczące socjologicznego obrazu księdza. Wg tego zestawienia część księży narzeka na wszelakie „przetasowania” czyli dynamiczne zmiany wikariuszy na parafiach. Przedstawione zostały również statystyki dotyczące życia modlitewnego i społecznego księży.
Al. Łukasz Wądołowski